کیبیدن

مترادف‌ها

مهار کردن، فرو نشاندن، آرام کردن

لغت نامه دهخدا

کیبیدن. [ دَ ] ( مص ) یک سو رفتن و تحاشی نمودن، و بر این قیاس: کیبید و کیبد. ( فرهنگ رشیدی ). به یک سو رفتن و تحاشی نمودن، و بر این قیاس: کیبد و کیبید، و در فارسی کوبیده خاطر و رنجیده دل را کیبیده خوانند، و کوفته خاطر نیز به همین معنی است. ( آنندراج ) ( انجمن آرا ). کناره کردن و به یک سو رفتن و تحاشی کردن و از جای گشتن. ( ناظم الاطباء ). || از جایی به جایی کشیدن و گردانیدن باشد. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ). || منحرف کردن از راه. به ضلالت افکندن. گمراه کردن. اضلال. میل دادن. از راستی به کژی افکندن. ( از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ):
یا رب چو آفریدی رویی بدین مثال
خود رحم کن بر امت و از راهشان مکیب.شهید ( از یادداشت ایضاً ).|| فریفتن به عشق. ( فرهنگ فارسی معین ).

فرهنگ معین

(کِ بِ دَ ) (مص ل. ) از راه برگشتن، منحرف شدن، از جایی به جایی کشیدن.

فرهنگ عمید

از راه گشتن، منحرف شدن، کج رفتن.

ویکی واژه

از راه برگشتن، منحرف شدن، از جایی به جایی کشیدن.

جمله سازی با کیبیدن

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 صدای کیبیدن سنگین چکش بر روی سندان، در فضای کارگاه می‌پیچید و گوش هر رهگذری را در آن محله کوچک به لرزه می‌انداخت.

💡 او با تمام توان سعی داشت با کیبیدن بر قلب مشکلات، راهی برای عبور از این بحران مالی بزرگ و نجات خانواده‌اش پیدا کند.

💡 صدای کیبیدن امواج عظیم دریا بر صخره‌های تند و تیز ساحل، در سکوت شب، حسی از عظمت طبیعت را منتقل می‌کرد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران