منساءه

( منساءة ) منساءة. [ م ِ / م َ س َ ءَ ] ( ع اِ ) عصا. ج، مناسی. ( مهذب الاسماء ). عصا. ( ترجمان القرآن ) ( صراح ). عصا بدان جهت که به وی ستور رانند. مِنساة. مَنساة. ( منتهی الارب ). عصا ودر تاج گوید عصای بزرگ که چوپانان راست. ( از اقرب الموارد ): فلما قضینا علیه الموت مادلهم علی موته الا دابة الارض تأکل منسأته. ( قرآن 14/34 ).
منساءة. [ م َ س َ ءَ ] ( ع مص ) بانگ برزدن شتران را. نَس ء. ( منتهی الارب ). نَس ء. ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ). رجوع به نس ء شود. || به نسیه فروختن.( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( از محیطالمحیط ).