لغت نامه دهخدا
( محجنة ) محجنة. [ م ِ ج َ ن َ ]( ع اِ ) محجن. عصای کج. || هر چوب که سرش خمانیده و کج کرده باشند. ج، محاجن. ( منتهی الارب ).
( محجنة ) محجنة. [ م ِ ج َ ن َ ]( ع اِ ) محجن. عصای کج. || هر چوب که سرش خمانیده و کج کرده باشند. ج، محاجن. ( منتهی الارب ).