لغت نامه دهخدا
مفاوضت. [ م ُ وَ / وِ ض َ ] ( از ع، اِمص ) بیان کردن سخن به نرمی. ( غیاث ). || با هم راز گفتن و مشورت کردن. ( غیاث ). گفتگو. مذاکره. مشاوره. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ): غایت نهمت بر آن مقصور داشتمی که یکی را از ایشان دریافتمی و ساعتی به مفاوضت او مؤانست جستمی. ( کلیله و دمنه چ مینوی ص 17 ). وکیل دریا این مفاوضت بشنود، از بزرگ منشی و رعنائی طیطوی در خشم شد. ( کلیله و دمنه چ مینوی ص 113 ). در اثنای مفاوضت سیاح ذکر پیرایه بازگردانید و عین آن بدو نمود. ( کلیله و دمنه چ مینوی ص 404 ). شاهزاده چون... لطف محاورت و حسن مفاوضت او بشنید... ( سندبادنامه ص 176 ). و رجوع به مفاوضه و مفاوضة شود.
- مفاوضت پیوستن؛ گفتگو کردن. مشورت کردن. با هم رازی را در میان گذاشتن: در نیک و بد و اندوه و شادی مفاوضت پیوندند. ( کلیله و دمنه چ مینوی ص 102 ). و یک دو کرت براهمه را طلبیده است و مفاوضتی پیوسته و اکنون خلوتی کرده است و متفکر و رنجور نشسته. ( کلیله و دمنه چ مینوی ص 362 ).
مفاوضة. [ م ُ وَ ض َ ] ( ع مص ) کاری راندن با کسی. ( تاج المصادر بیهقی ) ( دهار ). کاری با کسی واراندن. ( المصادر زوزنی ). || با هم برابری کردن در کار و سخن و جز آن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || انبازی کردن. ( صراح ). شرکت کردن در مال. ( از اقرب الموارد ).
- شرکة مفاوضة؛ انبازی برابر در هر چیزی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). شرکت متساوی از جهت مال و تصرف و دین. مقابل آن شرکةالعنان است. ( از اقرب الموارد ). شرکة مفاوضة ( وصفاً ) و شرکة مفاوضة ( به اضافه ) شرکت متساوی است از حیث مال و حریت و دین و غرض از حریت، حریت کامل است و این عقد بین حر و عبد صحیح نیست. و مراد از دین هر دو باید مسلمان و یا هر دو ذمی باشند. ( از کشاف اصطلاحات الفنون ). شرکت متساوی مالاً و تصرفاً و دیناً. ( از تعریفات جرجانی ). و رجوع به مفاوضه شود.
