قجغار باشی

قجغارباشی. [ ق ُ ] ( اِخ ) نام محلی است. نام شهری است. ( فرهنگ شاهنامه ) قچقارباشی:
سپه را به قجغارباشی براند
به چین و ختن نامداری نماند.فردوسی ( شاهنامه چ بروخیم ص 2413 س 14 ).چو بشنید بیژن سپه گرد کرد
ز ترکان سواران روز نبرد
ز قجغارباشی بیامد دمان
نجست ایچ گونه به ره بر زمان.فردوسی ( شاهنامه چ بروخیم ص 3012 س 12 ).و در بعضی نسخ شاهنامه گاهی این کلمه به صورت مخفف یعنی قجغار آمده است و با این صورت گاهی نسخه بدلهای قبچاق دیده میشود در پاره ای نسخه ها از جمله:
چو بودن به گنگ اندرون شد دراز
به دیدار کاووسش آمد نیاز
به گستهم نوذر سپرد آن زمین
ز قبچاق ( قجغار ) تاپیش دریای چین.
ابوریحان بیرونی در کتاب قانون مسعودی نام این محل را آورده است در بلاد ترک در عداد: اوش داورکند و بلاساغون و پرسخان و ایسی گول و آت باشی.

نام محلی است. نام شهری است