عمادالدین طوسی
لغت نامه دهخدا
عمادالدین طوسی. [ ع ِ دُدْ دی ن ِ ] ( اِخ ) فضل اﷲبن علأالدین طوسی مشهدی، ملقب به عمادالدین. از عرفای عهد شاه اسماعیل صفوی. وی از مریدان حاج محمد خبوشانی، مشهور به مخدوم اعظم ( متوفی 937 هَ. ق. ) بوده است و در اندک زمانی در طریق تصوف پیش رفته از مشایخ بزرگ شد و از پیر خود اجازه ارشاد داشته و شرحی بر لوایح عبدالرحمان جامی نوشته است. شهادت او بنابر نقل قاضی نوراﷲ در سال 914 هَ. ق. در مشهد در حال حیات مرشدخود بود و در همان شهر دفن گردید. از اشعار اوست:
بر درگه دوست تحفه جز جان نبری
دردت چو دهند نام درمان نبری
بی درد ز درد عشق نالان گشتی
خاموش، که عرض دردمندان نبری.
( ازریحانة الادب ج 3 ص 501 از ریاض العارفین ص 200 و اواسط مجالس المؤلفین ).
عمادالدین طوسی. [ ع ِ دُدْ دی ن ِ ] ( اِخ ) محمدبن علی بن حمزه ٔطوسی مشهدی، مکنی به ابوجعفر و ملقب به عمادالدین ومشهور به عماد طوسی و ابن حمزه. از علمای امامیه قرن ششم هَ. ق. رجوع به عماد طوسی و ابن حمزه شود.
فرهنگ فارسی
محمد بن علی بن حمزه طوسی مشهدی مکنی به ابو جعفر و ملقب به عماد الدین و مشهور به عماد طوسی و ابن حمزه از علمای امامیه قرن ششم هجری
جمله سازی با عمادالدین طوسی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 آثار و دستاوردهای علمی عمادالدین طوسی در دوران طلایی اسلام، نقشی بسیار حیاتی در پیشرفت علوم تجربی و فلسفی در جهان اسلام ایفا کرده است.
💡 پژوهشگران تاریخ علم همواره بر اهمیت یافتههای علمی عمادالدین طوسی به عنوان یکی از دانشمندان برجسته دوران میانه تاکید و تأکید میورزند.
💡 مطالعه زندگینامه و فعالیتهای علمی عمادالدین طوسی میتواند به درک عمیقتری از چگونگی انتقال دانش در دوران شکوفایی تمدن اسلامی کمک کند.