المسیطرون

مسلطان، حاکمان، مقتدران

مغلوب، تابع، زیردست

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
سطر (۱۷ بار)
«مسیطر» از مادّه «سَیْطَرِة ـ سَطْر» به کسی می گویند که بر امری تسلط داشته باشد، و به آن خط دهد، همان گونه که نویسنده بر سطور کلام خویش تسلط دارد (باید توجّه داشت که این کلمه، هم با «صاد»، و هم با «سین» نوشته می شود، و هر دو به یک معناست، هر چند رسم الخط مشهور قرآن با «صاد» می باشد، چنان که در «مصیطر» خواهد آمد).
، ابن کثیر آیه اول را با سین و دوم را با صاد و ابن عامر هر دو را با سین... و دیگران هر دو با صاد خوانده‏اند. ابو عبیده گوید: مصیطرون در اصل با سین است و هر سین که ما بعد آن طاء باشد جایز است به صاد تبدیل شود. سطر و صطر هر دو صحیح است (مجمع). مسیطر اصل آن از سطر به معنی مراقب و مسلّط و احوال نویس است در اقرب گوید: راقبهم و تعهد احوالهم» و نیز گوید: مسیطر و متسیطر به معنی رقیب، حافظ، و مسلّط بر شی‏ء است که به آن توجّه کند و احوالش را زیر نظر گیرد و عملش را بنویسد جمع آن مسیطرون است. معنی آیه اوّل: آیا خزائن پروردگارت پیش آنهاست یا آنها مسلط بر مردم و مالک آنهااند؟ معنی آیه دوم: یادآوری کن تو فقط یاد آوری و بر مردم مراقب و حافظ نیستی. نظیر.