لغت نامه دهخدا
احویشا. [ ] ( اِخ )دیری است عظیم باسعرت، مدینه ای از ولایت دیاربکر. و در آن راهبان بسیارند و در حوالی آن بساتین فراوانست و در نهایت عمارت است و جنب آن نهریست مشهور بنهرالروم و ابوبکر محمدبن طناب اللبادی بدان اشاره کند:
و فتیان کهمل من اناس
خفاف فی الغدو و فی الرواح
نهضت بهم و ستراللیل ملقی
و ضوءالصبح مقصوص الجناح
نؤم بدیر أحویشا غزالا
غریب الحسن کالقمر اللیاح
وکابدنا السری شوقا الیه
فوافینا الصباح مع الصباح.( ضمیمه معجم البلدان ).
