ابن خراط ابومحمد عبدالحق بن عبدالرحمان ازدی

[ویکی فقه] اِبْن ِ خَرّاط، ابومحمد عبدالحق بن عبدالرحمان بن عبدالله بن حسین بن سعید بن ابراهیم اَزدی (۵۱۰ -۵۸۲ق / ۱۱۱۶-۱۱۸۶م )، فقیه، محدث، حافظ، قاضی، ادیب و شاعر مالکی اشبیلی است.
وی به سبب اقامت در شهر بجایه به عبدالحق بجایی نیز شهرت داشته است. بعضی او را عبدالحق یمانی گفته اند که اشتباه است.
احمد غبرینی، عنوان الدرایة، ج۱، ص۴۳، به کوشش عادل نویهض، بیروت، ۱۹۶۹م.
ابن خراط از محیی الدین ابن عربی، ابوالحسین شریح بن محمد،
احمد ضبی، بغیة الملتمس، ج۱، ص۳۷۸، مادرید، ۱۸۸۴م.
ابن خراط بعد از ۵۵۰ق / ۱۱۵۵م
احمد غبرینی، عنوان الدرایة، ج۱، ص۴۴، به کوشش عادل نویهض، بیروت، ۱۹۶۹م.
...