لغت نامه دهخدا
گون تیمور. [ ت َ ] ( اِخ ) پنجمین از خانان قراقروم و از نوادگان اوکتای قاآن فرزند چنگیز و نسب او چنین است: گون تیمور فرزند البک، فرزند أنگه سریکتو، فرزند او سوخال، فرزند بیلیکتو، وی از سال 802 تا 805 هَ.ق. حکومت داشته است. رجوع شود به معجم الانساب و الاسرات تألیف زامباور ص 360 و طبقات سلاطین اسلام ص 191.