گنده پرانی

لغت نامه دهخدا

گنده پرانی. [ گ ُ دَ / دِ پ َ ]( حامص مرکب ) صفت گنده پران. رجوع به گنده پران شود.

فرهنگ فارسی

سخنان بزرگتر از حد خود گفتن.