لغت نامه دهخدا
( گلقند آفتابی ) گلقند آفتابی. [ گ ُ ق َ دِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) همان گلقند اصل است که با آفتاب تربیت یافته باشد نه با آتش:
دی با طبیب گفتم احوال ضعف خود را
از لعل یار فرمود گلقند آفتابی.میرزا طاهر وحید ( از آنندراج ).گلقند آفتابی تو خردلی بچند.
و رجوع به گلقند و گلقند اصل شود.
