گشنیج

لغت نامه دهخدا

گشنیج. [ گ ِ ] ( اِ ) گشنیز. رجوع به گشنیز شود.

فرهنگ فارسی

یا گشنیج دشتی. به گیاهان ذیل اطلاق کرده اند: الف - نوع کوچک بادرنجبویه. ب - نوعی از شاهتره. ج - مخلصه. د - کزبر. بری.