لغت نامه دهخدا
گاسپزیه. [ پ ِ ی ِ ] ( اِخ ) نام شبه جزیره نسبةً بزرگی است در آمریکای شمالی در خطه کبک از قطعه دومینیون تابع انگلستان و در جنوب مجرای رود سنت لوران دیده می شود و بخطه برونسویک جدید پیوستگی دارد، از شمال با خلیجی که رود سنت لوران آن را در مصب خود تشکیل نموده و از شرق با خلیج سنت لوران، و از جانب جنوب با خلیجی موسوم به خلیج گرمیها و از جنوب غربی با برونسویک جدید محدود ومحاط میباشد، طولش، 280 و عرض نقاط پهناور آن به 145 هزار گز بالغ گردد و مساحت آن بیش از 25000 گز مربع است و بطور عمده سواحلش مسکونی میباشد. اکثر اهالیش کشتیبان و صیادند و با این وصف نقاط اندروآن نیز روزبروز مسکونی تر می شود، جنگل های بکر نیز دارد که بتدریج مبدل به مزارع و مراتع میشوند و جبال مرتفعی نیزدارد که مرتفعترین آنها دارای 1211 گز ارتفاع است: مائله های شمالی این جبال برجسته سر ببالا و خیلی سرد میباشد، دامنه های جنوبیش برای زراعت صالحتر و حاوی دره ها و دشتها میباشند، بسال 1851 م. عده نفوس آن به 21748 می رسید، و در سنه 1871 م. به 34652 تن بالغ شد، البته تاکنون عده اهالی آن افزایش یافته است.
