پای پیچیدن

پای پیچیدن. [ دَ ] ( مص مرکب ) سرتافتن از خدمت و رفتن و گریختن. ( برهان ):
الا تا نپیچی سر از عدل و رای
که مردم ز دست تو پیچند پای.سعدی.|| جان کندن. ( برهان ).

(دَ ) (مص ل. ) گریختن، سرتافتن.

( مصدر ) ۱- سر تافتن از خدمت رفتن گریختن. ۲- جان کندن.
سر تافتن از خدمت و گریختن و رفتن

گریختن، سرتافتن.