لغت نامه دهخدا
هیاسه. [ هََ س َ / س ِ ] ( اِ ) دوال. ( غیاث اللغات ). دوالی را گویند که بدان تنگ زین اسب را بر پشت اسب و تنگ بالای بار را بر پشت چاروا بکشند. ( آنندراج ) ( برهان ). و در عربی حیاصه بدین معنی آمده است:
پس ساخته زان دوال خودرنگ
بر اسب فلک هیاسه تنگ.خاقانی.
