لغت نامه دهخدا
هشفیفل. [ هََ فی ف ُ ] ( اِ ) اشقاقل. ( فهرست مخزن الادویة ). زردک صحرایی را گویند که شقاقل باشد. قوت باه دهد و شیر زنان را زیاد کند. ( برهان ). شقاقل است. ( فهرست مخزن الادویة ). محتمل است که هشقیقل باشد با دو قاف به جای دو فاء که در آن صورت تلفظ لهجه ای است از شقاقل. و صاحب مخزن الادویه به دو قاف هم ضبط کرده است. رجوع به هشقیقل شود.
