لغت نامه دهخدا
نگارپرستی. [ ن ِ پ َ رَ ] ( حامص مرکب ) عمل نگارپرست. صورت پرستی. بت پرستی:
دلم نگارپرستی گرفت بر رخ دوست
بود سزای پرستنده نگار آتش.سوزنی ( از انجمن آرا ).
نگارپرستی. [ ن ِ پ َ رَ ] ( حامص مرکب ) عمل نگارپرست. صورت پرستی. بت پرستی:
دلم نگارپرستی گرفت بر رخ دوست
بود سزای پرستنده نگار آتش.سوزنی ( از انجمن آرا ).
عمل نگار پرست. صورت پرستی. بت پرستی.