لغت نامه دهخدا
میساق. ( ع ص ) مرغی که بال برهم زند هنگام پریدن. ج، میاسیق، مآسیق. ( منتهی الارب،ماده وس ق ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). آن کبوتر که بال برهم زند در محل پریدن. ج، مآسیق. ( مهذب الاسماء )
میساق. ( ع ص ) مرغی که بال برهم زند هنگام پریدن. ج، میاسیق، مآسیق. ( منتهی الارب،ماده وس ق ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). آن کبوتر که بال برهم زند در محل پریدن. ج، مآسیق. ( مهذب الاسماء )
مرغی که بال بر هم زند هنگام پریدن