مکروه منجز

[ویکی فقه] مکروه منجّز به عمل قابل حصول در زمان حال، و دارای کراهت فعلی اطلاق می شود.
مکروه منجّز، مقابل مکروه معلق بوده و به فعل مکروهی گفته می شود که کراهت آن حکم و عمل مکروه، هر دو، فعلی است؛ یعنی بر امر غیرمقدوری متوقف نبوده و حالت انتظاری ندارد، مثل: نماز در حمام، که هم کراهت آن و هم فعل نماز، هر دو بر امر غیرمقدوری متوقف نبوده، و فعلی می باشد.