لغت نامه دهخدا
( مؤمرة ) مؤمرة. [ م ُءْ م َ رَ ] ( ع ص ) مؤمر. افزون شده و متعددگشته. ( ناظم الاطباء ). || برکت یافته در نسل و اولاد. ( منتهی الارب ). و رجوع به مؤمر شود.
مؤمرة. [ م ُ ءَم ْ م َ رَ ] ( ع ص ) قناة مؤمرة؛ نیزه باسنان. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).