لغت نامه دهخدا
مهجل. [ م َ ج ِ ] ( ع اِ ) راه زهدان. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). مهبل. ( اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). || راه آب. ( منتهی الارب ).
مهجل. [ م ُ ج ِ ] ( ع ص ) آنکه مهمل و بی شبان می گذارد شتران را. ( ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ). || آنکه ضایع می کند مال را. ( ناظم الاطباء ). ضایعنماینده مال. ( آنندراج ). و رجوع به اهجال شود.
