مهجد

لغت نامه دهخدا

مهجد. [ م ُ ج ِ ] ( ع ص ) شب خسبنده. ( آنندراج ). خوابیده. ( ناظم الاطباء ). || خواباننده. || خفته یابنده کسی را. ( آنندراج ). و رجوع به اهجاد شود.