لغت نامه دهخدا
منقهل. [ م ُ ق َ هَِ ] ( ع ص ) افتنده و سست. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). سست گردیده و افتاده. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به انقهال شود.
منقهل. [ م ُ ق َ هَِ ] ( ع ص ) افتنده و سست. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). سست گردیده و افتاده. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به انقهال شود.