منسدر

لغت نامه دهخدا

منسدر. [ م ُ س َ دِ ] ( ع ص ) موی فروهشته. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || شتابنده و نرم رونده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). آنکه می شتابد و آنکه به شتاب می رود. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به انسدار شود.