لغت نامه دهخدا
منتن. [ م َ ت َ ] ( ع اِ ) واحد مناتن. ( اقرب الموارد ). رجوع به مناتن شود.
منتن. [ م ُ ت ِ / ت ُ / م ِ ت ِ ] ( ع ص ) بدبوی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). گنده. بدبو. ( از غیاث ) ( از آنندراج ). بویناک.گنده. گندا. متعفن. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).