مفاتکه

( مفاتکة ) مفاتکة. [ م ُ ت َ ک َ ] ( ع مص ) رویاروی آشکارا جنگ نمودن. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || با هم سخت درافتادن در چیزی مانند خوردن و جز آن. || با یکدیگر به کاری درافتادن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || پیوسته داشتن کسی را بر کاری. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). پیوسته به کاری داشتن کسی و مال او را خوردن. ( از اقرب الموارد ). || بیعانه دادن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). دادن کسی را آنچه درخواست قیمت کرده در بیع. ( از اقرب الموارد ).