مشقاء

مشقاء. [ م ِ ] ( ع اِ ) ( از «ش ق ء» ) مِشْقَاء. شانه. ( منتهی الارب ) ( ازناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( از محیطالمحیط ).
مشقاء. [ م َ ] ( ع ص ) مؤنث اَمْشَق. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). مؤنث امشق، زنی که هر دو شکم رانش به هم خورده باشد. ج، مُشق. ( ناظم الاطباء ).
مشقاء. [م َ ق َءْ ] ( ع اِ ) ( از «ش ق ء» ) فرق سر. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( از محیطالمحیط ).
مشقاء. [ م ِ ق َءْ ] ( ع اِ )شانه. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( از محیطالمحیط ). مشقاء. رجوع به همین کلمه شود.