لغت نامه دهخدا
( مسهکة ) مسهکة. [ م َ هََ ک َ ] ( ع اِ ) گذرگاه باد. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). مسهک. و رجوع به مسهک شود.
مسهکة. [ م َ هََ ک َ ] ( ع ص ) ریح مسهکة؛ باد سخت. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ).