مستمطر

مستمطر. [ م ُ ت َ طِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استمطار. باران خواهنده از خداوند. ( از اقرب الموارد ). || مکان و زرعی که نیازمند باران باشد. || طالب نیکویی و خیر. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || آنکه از باران به پناهگاه خویش پناه برد. ( ازاقرب الموارد ). || خاموش. ( از منتهی الارب ). ساکت. ( از اقرب الموارد ). رجوع به استمطار شود.
مستمطر. [ م ُ ت َ طَ ] ( ع ص، اِ ) نعت مفعولی و اسم زمان و مکان از استمطار. رجوع به استمطار شود. || جای پیدا و نمایان. ( منتهی الارب ).موضع ظاهر و بارز و منکشف. || مطمع و مورد انتظار: اًنک للخیر مستمطر. ( از اقرب الموارد ).