لغت نامه دهخدا
مستمخر. [ م ُ ت َ خ ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استمخار. آنکه جهت خنکی برابر باد می ایستد. ( ا ز ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به استمخار شود.
مستمخر. [ م ُ ت َ خ ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استمخار. آنکه جهت خنکی برابر باد می ایستد. ( ا ز ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به استمخار شود.