مستبرد

لغت نامه دهخدا

مستبرد. [ م ُ ت َ رِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استبراد. سردیابنده و سردشمرنده. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به استبراد شود.

سردیابنده و سرد شمرنده