لغت نامه دهخدا
مستلطف. [ م ُ ت َ طِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استلطاف. لطیف شمرنده و لطیف یابنده چیزی را. ( اقرب الموارد ). || چسباننده چیزی را بر بازو و جنب خود. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به استلطاف شود.
مستلطف. [ م ُ ت َ طِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استلطاف. لطیف شمرنده و لطیف یابنده چیزی را. ( اقرب الموارد ). || چسباننده چیزی را بر بازو و جنب خود. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به استلطاف شود.