مستضرع
مُستَضْرِع یک صفت فاعلی است که از مصدر استضراع مشتق شده و در زبان عربی به معنای زیر به کار می‌رود: خوار و حقیر شده، کسی که خود را خوار و ناتوان کرده است. زاری‌کننده و التماس‌گر، کسی که با تضرع و زاری درخواست می‌کند. ریشه کلمه ض ر ع به معنای خوار شدن، زاری کردن یا فروتنی است. واژه اِسْتِضْراع به معنای خواستار خواری یا التماس با زاری به کار می‌رود. این واژه عمدتاً در متون ادبی یا متون قدیمی عربی مشاهده می‌شود و در مکالمات روزمره کمتر استفاده می‌شود. در مکالمات روزمره کمتر به کار می‌رود و جایگزین متداول‌تر آن مُتَضَرِّع، تضرع‌کننده است.
مترادف‌ها
دعا کننده، ملتمس
متضادها
متکبر
لغت نامه دهخدا
مستضرع. [ م ُ ت َ رِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استضراع. خوار و حقیر، و زاری و الحاح کننده. ( منتهی الارب ).تضرع کننده. ( اقرب الموارد ). رجوع به استضراع شود.
جمله سازی با مستضرع
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 آن مرد سالخورده با حالتی مستضرع و درمانده، رو به سوی آسمان کرد و با صدای لرزان از خداوند طلب بخشش، رحمت و آرامش نمود.
💡 در میان جمعیت، فردی را دیدیم که با حالتی مستضرع و التماس‌آمیز، از مسئولان محلی تقاضای رسیدگی فوری به مشکلات معیشتی و اقتصادی خود را داشت.
💡 شاعر در اشعار خود با لحنی مستضرع و بسیار متواضعانه، از درگاه معبود درخواست آرامش قلب و ثبات قدم در مسیر دشوار زندگی کرده است.
