لغت نامه دهخدا
مستسمن. [ م ُ ت َ م ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استسمان. فربه شمرنده. ( منتهی الارب ). فربه و سمین پندارنده کسی را. ( اقرب الموارد ). || فربه خواهنده کسی را. ( منتهی الارب ). آنکه فربه و سمین را می خواهد. ( اقرب الموارد ). || روغن وسمن خواهنده. ( منتهی الارب ). رجوع به استسمان شود.
