لغت نامه دهخدا
مستسلف. [ م ُ ت َ ل ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استسلاف. بها پیشی گیرنده. ( منتهی الارب ). آنکه پیشکی می گیرد و قرض می خواهد. ( ناظم الاطباء ). قرض گیرنده و وام گیرنده. ( اقرب الموارد ). || آنکه زن برادر خود را که مرده باشد می گیرد. ( ناظم الاطباء ). رجوع به استسلاف شود.
