لغت نامه دهخدا
مستجفر. [ م ُ ت َ ف ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استجفار. بره که بزرگ شده باشد یا به چهارماهگی رسیده باشد. ( اقرب الموارد ). رجوع به استجفار شود.
مستجفر. [ م ُ ت َ ف ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استجفار. بره که بزرگ شده باشد یا به چهارماهگی رسیده باشد. ( اقرب الموارد ). رجوع به استجفار شود.