مستجری

پناهنده، پناهجو

مستجری. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استجراء. وکیل گیرنده کسی را. ج، مستجرون و مستجرین. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به استجراء شود.