مستبعی

مستبعی. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استبعاء. به عاریت گیرنده سگ شکاری و یا اسب رهان. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به استبعاء شود.