مرتدغ

مرتدغ. [ م ُ ت َ دِ ] ( ع ص ) در گل تنگ افتاده. ( آنندراج ). در وحل افتاده. ( از اقرب الموارد ). نعت فاعلی است از ارتداغ. رجوع به ارتداغ شود.