لغت نامه دهخدا
مرتجس. [ م ُ ت َ ج ِ ] ( ع ص ) بنای لرزنده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). ساختمان مرتجف قژقژکننده. ( از اقرب الموارد ). || آسمان غرنده. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || شتر بانگ کننده. ( ناظم الاطباء ). نعت فاعلی است از ارتجاس. رجوع به ارتجاس در همه معانی شود.
