مرتبق

لغت نامه دهخدا

مرتبق. [ م ُ ت َ ب ِ ] ( ع ص ) آهوی در دام افتاده و آنکه در کاری در افتد و در ربقه درآید. ( ناظم الاطباء ). نعت فاعلی است از ارتباق. رجوع به ارتباق شود.