مدعوکه

( مدعوکة ) مدعوکة. [ م َ ک َ ] ( ع ص ) ارض مدعوکة؛ زمینی که به علت کثرت مردم و مواشی کثیف و به فضولات مواشی آلوده شده و ناخوشایند باشد. ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ). تأنیث مدعوک. رجوع به مدعوک شود.