لغت نامه دهخدا
مجحر. [ م ُ ح ِ ] ( ع ص )کسی و یا چیزی که مجبور به پناه گرفتن می کند. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ). و رجوع به اجحار شود.
مجحر. [ م َ ح َ ] ( ع اِ ) پناه ونهان جای. ج، مجاحر. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
مجحر
فرهنگ فارسی
پناه و نهان جای