متواکل
مترادفها
توکلکننده، واگذارکننده
متضادها
متکل، خودکفا، مستقل
لغت نامه دهخدا
متواکل. [ م ُ ت َ ک ِ ]( ع ص ) بر یکدیگر اعتماد کننده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). باور کننده و اعتماد کننده بر یکدیگر. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تواکل شود.
جمله سازی با متواکل
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 متواکل، خلیفه عباسی، با سیاستهای خود سعی داشت نفوذ ترکان را در دربار خلافت کاهش دهد، اما این اقدامات منجر به تضادهای سیاسی شدید شد.
💡 تاریخ نشان میدهد که دوران خلافت متواکل با تغییرات ساختاری در مدیریت امپراتوری عباسی همراه بود که پیامدهای گستردهای بر قدرت مرکزی داشت.
💡 پژوهشگران تاریخ اسلام معتقدند که تصمیمات سیاسی متواکل تأثیر بسزایی در تحول روابط میان حاکمان عرب و نیروهای نظامی غیرعرب در آن دوران داشت.