متغانی

لغت نامه دهخدا

متغانی. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) بی نیاز گردنده از همدیگر. ( آنندراج ). بی نیاز از همدیگر. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تغانی شود.