لغت نامه دهخدا
متزبی. [ م ُ ت َ زَب ْ بی ]( ع ص ) زبیه ساختن برای شکار دده، و زبیه مغاکی جهت شکار شیر و دده. ( آنندراج ). کسی که زبیه میسازد برای شکار شیر و طعمه در آن می نهد. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تزبی شود.
