متذعر
مترادفها
عذرجو، بهانه گیر
لغت نامه دهخدا
متذعر. [ م ُ ت َ ذَع ْ ع ِ ] ( ع ص ) ترسناک. ( آنندراج ). رجل متذعر؛ مرد ترسناک. ( منتهی الارب ). مرد ترسناک و ترسانیده شده. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تذعر شود.
جمله سازی با متذعر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 کودک کوچک پس از شنیدن صدای رعد و برق بسیار متذعر شد و با ترس و لرز به سمت مادرش دوید تا در آغوش گرم او پناه بگیرد.
💡 او در مقابل حضور مدیر جدید شرکت بسیار متذعر بود و به همین دلیل نتوانست با اعتماد به نفس کامل در جلسه تصمیمگیریهای مهم شرکت مشارکت داشته باشد.
💡 آن سرباز جوان در هنگام مواجهه با شرایط دشوار میدان جنگ، بسیار متذعر به نظر میرسید و به سختی میتوانست بر ترس عمیق خود در آن لحظات پیروز شود.