متبزل

متبزل. [ م ُ ت َ ب َزْ زِ ] ( ع ص ) شکافته شده. ( آنندراج ). شکاف و چاک. منشق و شکافته. || کسی که سوراخ می کند. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تبزل شود.

شکافته شده