قیخمان

لغت نامه دهخدا

قیخمان. [ ق َ خ َ ] ( ع اِ ) بزرگ و معظم قوم که بر رأی وی تکیه کنند. ( منتهی الارب ). فیخمان ( بفاء ). ( از اقرب الموارد ). رجوع به فیخمان شود.